Dokaz

Poznati pofesor sa Prinstona objavljuje naučni rad u kome egzaktnim naučnim metodama dokazuje da Bog postoji i dospeva u centar medijske pažnje. Između ostalog, u tom radu je napisano:
Na početku jeste bila svetlost, ali nije bila reč. Bog se Mojsiju nije obratio rečima, već svojim božanskim jezikom, a taj jezik je bio savršen, baš kao i Onaj koji njime govori.
Čovečanstvo nikad nije razumelo božji jezik i Njegove poruke i zato je živelo u neznanju i grehu.
Imao sam tu sreću da još kao student, radeći u arhivi Univerziteta Kembridž, pažljivo proučim deo originalnog manuskripta pisanog rukom Isaka Njutna. Čuveni naučnik je bio na pragu otkrića mnogo većeg od zakona kretanja i zakona gravitacije, najvećeg otkrića od kada čovek i nauka postoje, bio je na putu da otkrije savršeni jezik, kao što je savršen i Onaj koji tim jezikom govori, jezik božji.
Smrt je ugasila vatru kojom je plamteo genijalni um Isaka Njutna dok je pokušao da osvetli mrak u kome smo vekovima živeli i otkrije jezik božji, ali isti plamen buknuo je i u mom umu i u mom srcu. Ta nova vatra je plamtela svom silinom danima i godinama i osvetljavala mi put do dokaza koji je neoboriv.

Iznenadna smrt čuvenog profesora pokreće lavinu događaja. Pisac istražuje validnost profesorovog naučnog dokaza i uzrok njegove zagonetne smrti.

Roman je inspirisan crticom iz biografije Kurta Gedela, najvećeg matematičara dvadesetog veka i Ajnštajnovog najbližeg saradnika. Gedel je svojevremeno matematičkom logikom dokazao postojanje Boga. Gedelov dokaz nikad nije objavljen, ali se o njemu dugo raspravljalo među naučnicima u Prinstonu.